vagelisgaragounis

More is Less

Κυριακάτικος καφές (με κλασική τσιποροκοψιδοκατάληξη) στην Πύλη και Νεραϊδοχώρι Τρικάλων με παλιούς και νέους φίλους. Τα χιλιόμετρα λίγα, η παρέα όμορφη, η διάθεση σε επίπεδα limit-up και το ανοιξιάτικο τοπίο στον ορεινό όγκο της Πίνδου να αποζημιώνει σε κάθε στροφή.

Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στα φιλαράκια Φώτη, Κώστα,Αλέξανδρο, Παναγιώτη, Αργύρη, Σωτήρη, Φωτεινή αλλά και στον Βασίλη με το παρεάκι του από την Κοζάνη, για τις όμορφες στιγμές που περάσαμε.

Οι Κυρίες μας

Καφές στο τοξοτό γεφύρι της Πύλης με τον Πορταϊκό ποταμό ακριβώς δίπλα να δροσίζει τη διάθεσή μας.

Αλέξανδρος, Σωτήρης, Φώτης

Ταξιδιάρικη κουβεντούλα…

Αργύρης, ένας αγαθός γίγαντας

Φωτεινή, σύζυγος Αργύρη. Πάντα χαμογελαστή.

Παναγιώτης. Africaνος, Endurας και το μυαλό στο project των Βαλιτσών Αλουμινίου

Η παρέα πλέον μεγάλη με την άφιξη των παιδιών από την Κοζάνη

Ζητώ κατανόηση αλλά δεν θυμάμαι τα ονόματα των παιδιών

Σύντομα μάγκες να ξανανταμώσουν οι γόμες μας

Κάποιοι άνθρωποι κατέχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου

Καταρράκτες Παλαιοκαριάς. Λίγα χιλιόμετρα από την Πύλη. Κρυστάλινα νερά χώρος για πικ-νικ. Αξίζει να το πάτε

Το παρεάκι σε πλήρη διάταξη

Ανηφορίζοντας προς Περτούλι

Ο Βασίλης και το «τούμπανο» VStrom του

Χιονοδρομικό Περτουλίου. Τσιγάρο και αναχώρηση για Νεραϊδοχώρι.

Κάπου εκεί χωρίσαν οι δρόμοι μας με τα παιδιά από την Κοζάνη οι οποίοι θα ακολουθούσαν τη διαδρομή προς Ασπροπόταμο-Χαλίκι-Μέτσοβο-Κοζάνη. Για ακόμη μια φορά παιδιά να σας πω ότι χάρηκα που σας γνώρισα. Να είστε πάντα καλά και πάντα όρθιοι.

Είχε φτάση η ώρα της μεγάλης μάχης. Άλλοι τη δίναν στις κάλπες και άλλοι στις πιατέλες. Αργυράκο η έκφραση στο πρόσωπό σου μου θυμίζει έκφραση μικρού παιδιού που ανοίγει το δώρο του.

Δε φαίνεται ότι κάποιοι ξέρουν από καλό φαγητό?

Οκ, σταματάω τις φωτογραφίες Φώτη….

Κωστή καλή επιτυχία στο 36ωρο φίλε.

Περτουλιώτικα λιβάδια (λίγο πριν το χιονοδρομικό)

Μαγεία…

Οι χωμάτινες διαδρομές έχουν να προσφέρουν πολλά περισσότερα

Sexy !!!!!

Άλπεις….

Ψέμματα, Πίνδος 🙂

Αθάνατα Ελληνικά Βουνά !!!!!

Κοντά πλέον στη βάση μας και επιβεβλημένη στάση στην στρατιωτική σιδερένια γέφυρα στα όριο του Δήμου Τρικκαίων (δρόμος προς Δροσερό Τρικάλων)

Κάπως έτσι χτίζονται οι καλύτερες φιλίες…

Καλά χιλιόμετρα και πάντα όρθιοι !!!!!

Στον Κόσμο μου…ξανά…

Μίνι οδοιπορικό στα όμορφα της Πίνδου και των Τζουμέρκων. Περίπου 300 χιλιόμετρα με πανέμορφες εικόνες από ποτάμια, λίμνες, βουνά, φίλους και γνωστούς…

Συν-οδοιπόροι

Θάνος (GS 1150)

Φώτης (Transalp)

Η ευχάριστη έκληξη της ημέρας ήταν ο Θάνος με την καινούρια του μπουμπού. Φιλαράκο να την χαρείς και να την ξεζουμίσεις .

Παλιός δρόμος Τρικάλων – Άρτας (θέση Γκρόπα). Εδώ και 1-2 χρόνια έχει δωθεί στην κυκλοφορία η σύραγγα που παρακάμπτει το συγκεκριμένο κομμάτι αλλά τι στην ευχή…εμείς είμαστε του παραδοσιακού .

Πάμε για ακόμη μια φορά ψηλά, εκεί που ψίθυροι και κραυγές γίνονται ένα…

Η γριά μου…Άψυχο αντικείμενο καθημερινής χρήσης? Δεν νομίζω…

Το Transalp του Φώτη. Πάει παντού…

Καλλιτεχνικές ανησυχίες…

Χωρίς λόγια…

Αχελώος ή Ασπροπόταμος ή Άσπρος. Ο ποταμός της Νότιας Πίνδου με τα πεντακάθαρα νερά του. (κοντά στη Μεσοχώρα, κατεβαίνοντας από τον παλιό δρόμο)

Ο συγκεκριμένος δρόμος έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή αν θέλετε να τον περάσετε. Κατά τη γνώμη μου οποιαδήποτε άλλη μοτοσυκλέτα εκτός από on-off είναι απαγορευτικό να μπει.

Η παλιά στρατιωτική γέφυρα που συνέδεε τις δύο πλευρές. Οι ιστορίες των κατοίκων της περιοχής πάμπολες για οχήματα που προσπάθησαν να περάσουν από το συγκεκριμένο κομμάτι (ειδικά τον χειμώνα) και αντιμετώπισαν σοβαρότατα προβλήματα. Χαρακτηριστική ιστορία ενός επικαθίμενου από την Γαλλία το οποίο μετέφερε ζώα και εγκλωβίστηκε σε αυτόν τον δρόμο. Για ένα ολόκληρο βράδυ οι κάτοικοι 2 χωριών έδωσαν μάχη για να απεγκλωβίσουν το φορτηγό (το κομμάτι του δρόμου στους χάρτες ήταν με κόκκινο χρώμα….)

Είχε έρθει η ώρα του πρωϊνού μας καφέ.
Τι άλλο, καραβίσιος…
Που αλλού, στα όμορφα…
(Φράγμα Μεσοχώρας)

Υπάρχουν αυτοί που υποστηρίζουν πως η ομορφιά είναι υποκειμενική. Το υποστηρίζω και εγώ. Όχι όμως για όλα…

Καφέδες αξία 3 ευρώ
Γάλα Νουνού αξία 0.50 ευρώ
Στιγμές με φίλους αξία ανεκτίμητη…

Έχοντας καθυστερίσει αρκετά πήραμε τον δρόμο προς τα Πράμαντα όπου πραγματοποιούνταν η 1η συνάντηση του Horizons Unlimited στην Ελλάδα.
Στον δρόμο χαιρετούρες με αρκετούς φίλους που αναχωρούσαν από το μέρος ανάμεσά τους ο Βασίλης (xurxes) ο Ηλίας Αντωνόπουλος και ένα παλικάρι με ένα Africa κόκκινο-πορτοκαλί που δεν κατάλαβα ποιός ήταν…
Φτάνοντας άκουσα κάποιον να φωνάζει το όνομά μου. Στέργιος, ταξιδευτής με βεσπάκι. Πορτογαλία, Ακρωτήρι κάποια από τα ταξίδια του…

Είχα την τιμή να συναντήσω και να συνομιλήσω για λίγο και με τον Βασίλη Ορφανό. Καλούς μοναχικούς δρόμους να έχεις παλίκαρε…

Και τον Λουκά με το τούμπανο 800άρι του…

Υπήρχε ακόμη μια εκρεμμότητα (συνάντηση με φίλους από το MotoEpirus.gr) και ήδη το υποτυπώδες πρόγραμμά μας είχε πάει περίπατο.
Πέρασμα από το Ματσούκι λίγο πριν βγούμε στον Μπάρο.

Η συγκεκριμένη περιοχή είναι από τις αγαπημένες μου και όσες φορές και αν πάω πάντα έχει κάτι καινούριο να μου προσφέρει…

Καταράκτης δίπλα στην παλιά στρατιωτική γέφυρα, λίγο πριν το Ματσούκι.

Μπορείτε νομίζω να καταλάβετε γιατί το μέρος είναι από τα αγαπημένα μου…

Φώτης. Όπως είπα και πιο πριν άξιος συνοδοιπόρος…

Θάνος, παλικάρι από τα λίγα. Τιμή που που είναι φίλος μου…

Για ακόμη μια φορά στις αγαπημένες πολυσύχναστες παραλίες μου….

Με τι λόγια ρε παιδιά να περιγράψεις αυτό το θέαμα?

Η παρέα από τα Γιάννενα. Ήταν να βρεθούμε στο Ματσούκι, μετά στον Μπάρο και τελικά βρεθήκαμε στην Κρανιά. Ας είναι, σημασία έχει πως βρεθήκαμε. Παιδιά χάρηκα για την γνωριμία μας. Να είστε όλοι καλά και σύντομα θα ανταμώσουμε

Από αριστερά προς τα δεξιά.
Ακατονόμαστος (κατά κόσμον Sid2011) και Γιώργος από MotoEpirus.gr
Πάλι ο σερβιτόρος δεν είχε μαζέψει τα πιάτα, πάλι ρεζίλι γίναμε….