vagelisgaragounis

Εκεί που το μπλε συναντά το πράσινο

************************VIDEO (Μέρος 1ο)************************

Προορισμός: Ελάτη, Περτούλι, Μαντάνια

Συν-οδοιπόροι: Σωτήρης-Θάνος

Σενάριο: Συνάντηση με φίλους από Ξάνθη και Θεσσαλονίκη κάπου στην Πίνδο

Εκκίνηση από Τρίκαλα (ο Θάνος ήρθε από Λάρισα) και ραντεβού στις 09:00 στην κεντρική πλατεία της πόλης. Η διαδρομή που θα ακολουθούσαμε γνωστή και αγαπήμένη. Τρίκαλα-Πύλη-Ελάτη-Περτούλι-Μαντάνια-Καστανιά-Καλαμπάκα-Τρίκαλα.

Κάπου στο μέσο της διαδρομής (Μαντάνια, διασταύρωση προς Χαλίκι, Καλαρύτες) θα συναντούσαμε 3 φίλους που είχαν κατέβει για 3ήμερο στα Γιάννενα από Ξάνθη και Θεσσαλονίκη για να φτάσουμε παρέα μέχρι την Καλαμπάκα και να πιούμε τον καφέ μας στο Καστράκι με θέα τα Μετέωρα.

Περτουλιώτικα λιβάδια (Θάνος)

Στάση στο χιονοδρομικό

Σωτήρης(Varadero) – Θάνος(BMW)

Θέα της Πίνδου από το Νεραϊδοχώρι

Στο δρόμο προς Πύρα-Δέση

Στη γέφυρα προς Μηλιά

Κατά τις 12 και αφού είχαμε φτάσει στο σημείο συνάντησης με τα 3 παιδιά που θα ερχόταν από Καλαρύτες για να συναντηθούμε, σε επικοινωνία μαζί τους μας λένε πως από τους Καλαρύτες και πάνω ο δρόμος είναι αποκλεισμένος από τα χιόνια που σε συγκεκριμένα σημεία έφτανε και τα 5 μέτρα!!!! Οι υπόλοιπες επιλογές που σκεφτήκαμε ήταν από 100χλμ και πάνω οπότε η συνάντηση δεν έγινε ποτέ. Κάποια άλλη στιγμή παλικάρια, πάντα όρθιοι…

Τα άλογα…… και το άλογο

Καφές στην Καλαμπάκα με μοναδική θέα

Δάσκαλε Χριστογεωργάκη 🙂

Οροσειρά Αγράφων (Λίμνη Πλαστήρα)

Βίντεο της διαδρομής

* Εκ παραδρομής 2 λάθη στις ονομασίες των περιοχών Βραγγενά & Νίλια. Σωστό είναι Βραγγιανά & Νιάλα.

Όταν η διαδρομή γίνεται με βάση όχι την τέλεια ασφαλτόστρωση, όχι τα καφέ με τις όμορφες παρουσίες, όχι τις ωραίες ταβέρνες και γενικά όλα τα όχι που μου αρέσει να θέτω ως ορόσημο για μια ενδιαφέρουσα βόλτα, τότε προτάσεις όπως αυτή του Γιάννη για μια Σαββατιάτικη εξόρμηση στην Οροσειρά των Αγράφων με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.

07:00 και βρισκόμασταν στην λίμνη Πλαστήρα όπου το θέαμα μας αποζημίωσε για το πρωϊνό μας ξύπνημα.

Μετά από κάποια χιλιόμετρα οδήγησης σε άσφαλτο στρίβουμε δεξιά προς Βραγγιανά και η χωμάτινη διαδρομή που απλώνεται μπροστά μας θα μας οδηγήσει σε μια από τις κορυφές των Αγράφων.

Όπου όταν φτάνουμε συναντάμε αυτό το μοναδικό θέαμα. Από τα ομορφότερα τοπία που έχω δει στη ζωή μου. Χιονισμένες βουνοκορφές να λούζονται στον ανοιξιάτικο ήλιο που μόλις είχε ξεπροβάλει από την ανατολή, δάση και λόφοι βουτηγμένα σε ένα τεράστιο άσπρο πέπλο και 2 ζευγάρια μάτια να προσπαθούν να αποτυπώσουν όσα περισσότερα μπορούν.

Το ξωκλήσι κάποιου αγίου στέκει αγέρωχο στην κορφή έτοιμο να προσφέρει τον ίσκιο του στον οδοιπόρο.

Κατεβαίνοντας χαμηλότερα μέσα από τα σύννεφα αρχίσαμε να διακρίνουμε την διαδρομή που θα ακολουθούσαμε.

Η οποία όσο πιο βαθιά μπαίναμε στο βουνό τόσο πιο άγρια γινόταν

Θέαμα σαν αυτό συναντάς σε όλη την διαδρομή

Οι πετρόχτιστες γέφυρες είναι ένα στοιχείο που επίσης θα δείτε σε αφθονία

Αγραφιώτης ποταμός, έχει την τιμητική του με τα νερά από το λιώσιμο του χιονιού να τον κάνουν ορμητικό και πανέμορφο.

Νερό που αναβλύζει μέσα από το βραχώδες βουνό. Δεν υπάρχει περίπτωση να βρείτε πιο καθαρό νερό για να δροσιστείτε.

Φτάνοντας στο χωριό των Αγράφων μας περιποιήθηκε ο καφετζής του χωριού φτιάχνοντάς μας τα πρωϊνά μας καφεδάκια και αφού γνωριστήκαμε μας πληροφόρησε για κάποια ιστορικά στοιχεία για την περιοχή.

Ανδριάντας του Αντώνη Κατσαντώνη, οπλαρχηγού κατά την Ελληνική Επανάσταση ο οποίος έδρασε στην περιοχή των Αγράφων.

Άποψη του χωριού των Αγράφων από ψηλά

Πέρασμα στα 2100 μέτρα με τη θέα να σου κόβει την ανάσα

Ο δρόμος θέλει ιδιαίτερη προσοχή

Στο βάθος διακρίνεται η λίμνη Πλαστήρα

Θέλοντας να περάσουμε από τη Νιάλα και παρά την προτροπή κάποιων ντόπιων κατοίκων να μην πάμε λόγω του ότι ο δρόμος θα ήταν κλειστός από κατολισθήσεις και χιόνια το τολμήσαμε με αποτέλεσμα λίγα χιλιόμετρα πιο πάνω να συναντήσουμε δυσκολίες που ξεπεράσαμε (κορμούς που φράζαν το δρόμο) αλλά και άλλες που τελικά μας σταμάτησαν και μας ανάγκασαν να γυρίσουμε πίσω.(χιόνι σε τυφλά σημεία του δρόμου)

Συνεχίζοντας τη διαδρομή και αφού συναντήσαμε τον οικισμό Σαϊκα ο δρόμος έγινε ασφάλτινος και μετά από κάποια χιλιόμετρα βρεθήκαμε στο φράγμα της λίμνης Πλαστήρα. Με την ώρα να δείχνει μεσημέρι πήραμε τον δρόμο της επιστροφής έχοντας κάνει μια από τις ομορφότερες μοτοδιαδρομές.

Πληροφορίες για την διαδρομή μπορείτε να βρείτε εδώ:

Βάση Δεδομένων

Χάρτης διαδρομής:

https://maps.google.com/maps?f=d&source=s_d&saddr=%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82-%CE%9B%CE%B1%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%82/%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%AE+3/%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%AE+30/E65&daddr=%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%9A%CF%81%CF%85%CE%BF%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85+to:%CE%9A%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CF%82-%CE%9A%CF%81%CF%85%CE%BF%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85+to:39.211321,21.640663+to:39.14239,21.648903+to:%CE%86%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82+%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82+to:%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%82+%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BB%CE%AD%CF%83%CE%B7+to:%CE%9A%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CF%82-%CE%9A%CF%81%CF%85%CE%BF%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85+to:%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%86%CE%B5%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CF%82+%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82+to:%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B7+%CE%A4%CF%83%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%AC%CE%BD%CE%B7/%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%AE+30&hl=el&geocode=FUioWAIdFNNOAQ;FQg5WAIdCDZNAQ;FeZTVwIdt6BLAQ;FTlRVgId1zVKAQ;FfZDVQIdB1ZKAQ;FWJGVQId6iNLAQ;FYwlVgIdIO1LAQ;FfuxVgIdONFLAQ;FWydWAIdisZOAQ;FXCMWwIdSEJMAQ&mra=mi&mrsp=9&sz=10&sll=39.444678,21.858673&sspn=0.299063,0.883026&ie=UTF8&t=h&ll=39.444678,21.858673&spn=0.299063,0.883026&output=embed
Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Χιόνι+Λάσπη+Βουνό= Απριλιάτικη Βόλτα στα Άγραφα

Το story ξεκινάει στις 07:30 το πρωϊ της Δευτέρας με την συνάντηση να έχει οριστεί στα φανάρια στον περιφερειακό Καρδίτσας-Αθηνών. Την παρέα θα αποτελούσαν ο Γιάννης (Africa Twin), ο Δημήτρης (Transalp), ο Λεωνίδας (TDR 250) και ο γράφων (Africa Twin).

Η σκέψη ήταν μια διαδρομή στα χώματα των Αγράφων με πέρασμα από το χωριό Άγραφα, στη συνέχεια την Αργιθέα και επιστροφή από Μουζάκι.

Πρώτη σύντομη στάση ήταν στο Καλλίθηρο για ανεφοδιασμό των μοτοσυκλετών αλλά και ενός 10λιτρου δοχείου που είχε φέρει ο Δημήτρης για να ποτίσουμε τα πόνυ του Λεωνίδα μιας και το τεπόζιτο του TDR ήταν περίπου 10 λίτρα.

Φεύγοντας από το Καλλίθηρο περάσαμε από κάποια χωριά του Δήμου Ιττάμου και χωρίς να στρίψουμε δεξιά στις πινακίδες για το φράγμα της λίμνης Πλαστήρα συνεχίσαμε ευθεία για να βγούμε από τα όρια του Νομού Καρδίτσας και να περάσουμε στον Νομό Ευρυτανίας όπου μετά από κάποια χιλιόμετρα θα βρίσκαμε το χωριό Άγραφα.

Ο δρόμος ασφάλτινος και σε ικανοποιητική κατάσταση μέχρι τον οικισμό Σαϊκα όπου και αρχίζει το χώμα και η ανάβαση για να φτάσουμε σε λίγα χιλιόμετρα εδώ όπου κάναμε την πρώτη μας στάση για μερικές βαθειές ανάσες.

Όσο ανεβαίναμε το τοπίο θύμιζε κάτι από Άλπεις.

Η επιβλητικότητα του βουνού είναι τέτοια που

μπροστά του

νιώθεις τελείως ασήμαντος.

Οι παραπόταμοι του Ταυρωπού δημιουργούν απίστευτο θέαμα και συντροφεύουν τον ταξιδιώτη για πολλά χιλιόμετρα.

Απαραίτητη στάση μιας και η οδήγηση έχει αρκετές απαιτήσεις.

Πρωϊνός καφές στα Άγραφα και συνεχίζουμε με κατεύθυνση Τροβάτο.

Η σήμανση είναι η ενδεδειγμένη για την περιοχή (δεν θα χαθείτε μην ανησυχείτε)

Η πλατεία του Τροβάτου έίχε ότι χρειαστήκαμε εκείνη την στιγμή (δροσερό νερό και και ήχους φύσης)

Το τοπίο συνέχισε να μας αποζημιώνει….

…και έχοντας μπει πλέον για τα καλά στην καρδιά της οροσειράς των Αγράφων οι εικόνες γινόταν μαγευτικές…

Φτάνοντας στο Πετρίλο κάναμε την μεγάλη μας στάση και μετά από 1,5 περίπου ώρα και έχοντας ικανοποιήσει τα στομάχια μας συνεχίσαμε με προορισμό αυτή τη φορά την Αργιθέα.

Μετά από κάποια χιλιόμετρα ασφάλτινης διαδρομής στα δεξιά μας δασικός που οδηγούσε στο χωριό Φυλακτή και λίγο πιο κάτω και αριστερά του δρόμου δασικός που οδηγούσε στην Αργιθέα.

Το γεγονός ότι ο δρόμος είναι κλειστός τους χειμερινούς μήνες μαρτυρούσε και ένας κορμός στην αρχή του δρόμου που εμπόδιζε την διέλευση σε αυτοκίνητα.

Παράκαμψη του κορμού και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε προς το διάσελο Καβάκια ώστε να ξαναμπούμε στον Νομό Καρδίτσας και να φτάσουμε στο χωριό Αθαμανές και στη συνέχεια στην Αργιθέα.

Η κορυφή του βουνό υψωνόταν μπροστά μας χιονισμένη και χαμμένη στα σύννεφα και ίσα που μπορούσαμε να διακρίνουμε το πέρασμα το οποίο θα μας οδηγούσε στην άλλη πλευρά.

Με το χιόνι να καλύπτει το 90% του δρόμου και να μας αφήνει το υπόλοιπο 10% να οδηγήσουμε στην άκρη, έπρεπε να προσέχουμε μιας και κανένας μας δεν είχε χωμάτινα λάστιχα εκτός από τον Δημήτρη που φορούσε χωμάτινο στον πίσω τροχό.

Ο Γιάννης προσφέρθηκε να διαπιστώσει αν θα καταφέρναμε τελικά να περάσουμε εκείνο το κομμάτι της διαδρομής…

Και μετά το ολιγόλεπτο συμβούλιο ο κύβος ερρίφθη. Συνεχίζουμε και βλέπουμε.

Λίγα μέτρα πιο κάτω το θέαμα μας απογοήτευσε μιας και το πέρασμα γινόταν πιο ανηφορικό και ήταν καλυμμένο με πολύ χιόνι (στη φωτογραφία είναι ο πάνω δρόμος). Βλέποντας πως θα ήταν αδύνατο να ανέβουμε μιας και ήδη συναντούσαμε πολλές δυσκολίες με την λάσπη και το χιόνι, αποφασίσαμε να πάρουμε τον δρόμο που φαίνεται στο κάτω μέρος της φωτογραφίας ο οποίος έδειχνε πως κατέβαινε χαμηλότερα.

Και αρχίσαμε να κατεβαίνουμε στον δρόμο…

ο οποίος όσο προχωρούσαμε γινόταν μονοπάτι…

όπου χρειάστηκε η βοήθεια όλων για να περάσουμε μια-μια τις μοτοσυκλέτες

για να διαπιστώσουμε μετά από λίγο πως ο δρόμος-μονοπάτι οδηγούσε σε μαντρί χωρίς να συνεχίζει…(φωτογραφία από το μαντρί δεν υπάρχει, ευτυχώς δεν υπήρχαν και τσοπανόσκυλα)

Και έτσι αφού καταφέραμε να γυρίσουμε τις μοτοσυκλέτες πήραμε τον δρόμο της επιστροφής που θα μας οδηγούσε ξανά στην άσφαλτο. Τα χιλιόμετρα που διανύσαμε στο συγκεκρμένο κομμάτι δεν ήταν πάνω από 6 αλλά χρειαστήκαμε περίπου 1 ώρα.

Λίγα χιλιόμετρα πιο χαμηλά στάση για τον τελευταίο καφέ της ημέρας…

…με την παρέα να μεγαλώνει μετά από λίγο με την προσθήκη του Παναγιώτη και της Βάσως, φίλων του Γιάννη των οποίων το ταξιδιωτικό παλμαρέ είναι αρκετά μεγάλο (ατελείωτα ταξίδια με μοτοσυκλέτα και πεζοπορία).