Κατηγορία: 2013

Γαλάζιοι Δρόμοι…

Για ακόμη μια φορά προσπαθώ να κάνω τις εικόνες λέξεις, 

τα συναισθήματα να μπουν στη σειρά και να ξεχυθούν στη λευκή οθόνη

οι νωπές αναμνήσεις να γίνουν κείμενο ώστε να μην ξεθωριάσουν…

Θα μου ήταν εύκολο να καταγράψω γεγονότα και στοιχεία,

να πληκτρολογήσω τις πληροφορίες. που όλα τα «καθως πρέπει» οδοιπορικά που σέβονται τον εαυτό τους, έχουν.

Αντ’ αυτού θα επιλέξω να δώσω κάποιους τίτλους στις φωτογραφίες μου,

να σας βάλω στη θέση του οδηγού της μοτοσυκλέτας μου για λίγο,

και να οδηγήσω τα μάτια και το μυαλό σας σε ένα ανοιξιάτικο οδοιπορικό…

Η ομορφιά της απλότητας…

Είναι ωραίο να κοιτάς από ψηλά…

Με φίλους, ακόμα και ο καφές στο πλαστικό είναι κάτι μοναδικό…

Μακριά από τους πολύβοους δρόμους…

Τα καράβια φτιάχτηκαν για να ταξιδεύουν…

Κάποιοι άνθρωποι έρχονται στη ζωή σου όχι τυχαία…

Δέος…

Ελευθερία…

Ομορφιά…

Ελλάδα…

Όλοι μια παρέα…

Ελεύθερες ψυχές…

Αγαπημένος φίλος…

Να ονειρεύεστε…

Χάρτης Διαδρομής

Αφιερωμένο σε αυτούς που φύγαν…..

Απογευματινός καφές σε αγαπημένα μέρη. 

Μακριά από τον θόρυβο της πόλης, τα in στέκια,

την στημένη διασκέδαση, τους στημένους ανθρώπους…

Ορεινός όγκος Καρδίτσας

Άγιος Ακάκιος, Ελληνόπυργος, Ελληνόκαστρο, Κανάλια

 Φανάρι (Καρδίτσα)

 Δρόμος προς Άγιο Ακάκιο

Ανάσες….(Ποταμός Μπλιούρης)

Καφεδάκι κερασμένο από τον Κώστα. Να είσαι καλά φίλε.

 Δημιουργία, Ζωή, Άνοιξη…

Καταρράκτες στον Άγιο Ακάκιο

Μια καλησπέρα και ένα χαμόγελο…

 Στον δρόμο για Ελληνόπυργο

 Εγκατάλειψη…

Βρε μπας και έχουμε χαθεί?

Ανοιξιάτικα Άγραφα

Λίμνη Πλαστήρα

Πασχάλης

Κυριακάτικος καφές (με κλασική τσιποροκοψιδοκατάληξη) στην Πύλη και Νεραϊδοχώρι Τρικάλων με παλιούς και νέους φίλους. Τα χιλιόμετρα λίγα, η παρέα όμορφη, η διάθεση σε επίπεδα limit-up και το ανοιξιάτικο τοπίο στον ορεινό όγκο της Πίνδου να αποζημιώνει σε κάθε στροφή.

Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στα φιλαράκια Φώτη, Κώστα,Αλέξανδρο, Παναγιώτη, Αργύρη, Σωτήρη, Φωτεινή αλλά και στον Βασίλη με το παρεάκι του από την Κοζάνη, για τις όμορφες στιγμές που περάσαμε.

 Οι Κυρίες μας

Καφές στο τοξοτό γεφύρι της Πύλης με τον Πορταϊκό ποταμό ακριβώς δίπλα να δροσίζει τη διάθεσή μας.

Αλέξανδρος, Σωτήρης, Φώτης

Ταξιδιάρικη κουβεντούλα…

Αργύρης, ένας αγαθός γίγαντας 

Φωτεινή, σύζυγος Αργύρη. Πάντα χαμογελαστή.

Παναγιώτης. Africaνος, Endurας και το μυαλό στο project των Βαλιτσών Αλουμινίου

Η παρέα πλέον μεγάλη με την άφιξη των παιδιών από την Κοζάνη

Ζητώ κατανόηση αλλά δεν θυμάμαι τα ονόματα των παιδιών

Σύντομα μάγκες να ξανανταμώσουν οι γόμες μας

Κάποιοι άνθρωποι κατέχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου

Καταρράκτες Παλαιοκαριάς. Λίγα χιλιόμετρα από την Πύλη. Κρυστάλινα νερά χώρος για πικ-νικ. Αξίζει να το πάτε

Το παρεάκι σε πλήρη διάταξη

Ανηφορίζοντας προς Περτούλι

Ο Βασίλης και το «τούμπανο» VStrom του

Χιονοδρομικό Περτουλίου. Τσιγάρο και αναχώρηση για Νεραϊδοχώρι.

Κάπου εκεί χωρίσαν οι δρόμοι μας με τα παιδιά από την Κοζάνη οι οποίοι θα ακολουθούσαν τη διαδρομή προς Ασπροπόταμο-Χαλίκι-Μέτσοβο-Κοζάνη. Για ακόμη μια φορά παιδιά να σας πω ότι χάρηκα που σας γνώρισα. Να είστε πάντα καλά και πάντα όρθιοι.

Είχε φτάση η ώρα της μεγάλης μάχης. Άλλοι τη δίναν στις κάλπες και άλλοι στις πιατέλες. Αργυράκο η έκφραση στο πρόσωπό σου μου θυμίζει έκφραση μικρού παιδιού που ανοίγει το δώρο του.

Δε φαίνεται ότι κάποιοι ξέρουν από καλό φαγητό?

Οκ, σταματάω τις φωτογραφίες Φώτη….

Κωστή καλή επιτυχία στο 36ωρο φίλε.

Περτουλιώτικα λιβάδια (λίγο πριν το χιονοδρομικό)

Μαγεία…

Οι χωμάτινες διαδρομές έχουν να προσφέρουν πολλά περισσότερα

Sexy !!!!!

Άλπεις….

Ψέμματα, Πίνδος 🙂

Αθάνατα Ελληνικά Βουνά !!!!!

Κοντά πλέον στη βάση μας και επιβεβλημένη στάση στην στρατιωτική σιδερένια γέφυρα στα όριο του Δήμου Τρικκαίων (δρόμος προς Δροσερό Τρικάλων)

Κάπως έτσι χτίζονται οι καλύτερες φιλίες…

Καλά χιλιόμετρα και πάντα όρθιοι !!!!!