Απογευματινή βόλτα στα Φθινοπωρινά Άγραφα με τον συν-οδοιπόρο Γιάννη.
Στο δρόμο για Βραγγιανά (από Νεοχώρι)


Ανάβαση προς Νιάλα (κλειστό)



Από Βραγγιανά προς Άγραφα




Όταν ξεκίνησες να ταξιδεύεις μαζί μου,
δεν μου είπες ποτέ τον προορισμό,
που τελειώνει αυτός ο δρόμος,
τι κρύβεται πίσω και πέρα από τον λόφο
τι θα συναντήσουμε μετά τη στροφή…
Όταν ξεκίνησα να ταξιδεύω μαζί σου,
άρχισα να νιώθω τον χρόνο να σταματά,
τον ήλιο να γίνεται πιο λαμπρός,
το σκοτάδι να γίνεται φίλος μου,
να γίνομαι ένα με τη φύση…
Η ζωή μας ένας ατελείωτος δρόμος…
…ένας δρόμος μαζί σου…

Μια βόλτα στην πανέμορφη Ελλάδα μας…

Μακριά από όλα όσα μας πληγώνουν…

Με καλούς φίλους μπορείς να αγγίξεις σχεδόν τα όνειρά σου…


Κάθε μονοπάτι έχει κάτι ξεχωριστό να σου προσφέρει…


Κάποιοι άνθρωποι μπαίνουν στη ζωή σου όχι τυχαία…


Λίγη Ζωή ακόμη…

Στα ψηλά νιώθεις ένας μικρός θεός…


Η μικρή μου Diva









Είναι όμορφο να σχεδιάζεις ταξίδια με φίλους…



Κυνηγώντας χρώματα για να ζωγραφίσουμε την ημέρα μας…



Ανοιχτοί δρόμοι, ανοιχτοί ορίζοντες…


Στις Μάχες που δίνει ο καθένας μας…



Ταξίδια μυαλού με μια κούπα ζεστού καφέ….


















Όλα είναι ταξίδι…https://www.youtube.com/embed/29i7uWldzMY?feature=player_embedded




Η μαγεία του να ταξιδεύεις στην Ελλάδα μας…


Το ομορφότερο πρωϊνό της ζωής μου…

Ταξίδι στο χρόνο, στου Μπαρμπα Στέφανου…













Αφιερωμένο….
Άλλη μια μικρή απόδραση από την καθημερινότητα,
παίρνουμε βαθιά ανάσα και γεμίζουμε το στήθος μας με καθαρό αέρα,
ρουφάμε τις στιγμές σαν να είναι οι τελευταίες,
γινόμαστε συλλέκτες εικόνων και χρωμάτων,
δημιουργοί των ωραιοτέρων μουσικών στιγμών,
γινόμαστε ξανά άνθρωποι…
Διαδρομή στα ριζά του χιονισμένου Κόζιακα…

…ερχόμενοι από Καλαμπάκα προς Τρίκαλα στρίβουμε προς Περιστέρα…

…χανόμαστε στα πεδινά χωριά της περιοχής…

…ανηφορίζουμε προς Μουζάκι και Κανάλια Καρδίτσας…

…για να συναντήσουμε καλούς φίλους

…και να πούμε «Πίθηκε Σόϊμπλε στην Ελλάδα τα πίνουμε με φίλους, λέμε στην υγειά μας και χαμογελάμε, κερνάμε το παρεάκι και άμα λάχει και έχουμε και αφραγκίες λέμε και του Μητσάρα να τα γράψει. Γκέκε?»

Στην επιστροφή μας συναντάμε κοντά στη Λαζαρίνα τα ερείπια του ορυζοποιείου (1877) και του Ζαχαρουργείου, πρώτο εργοστάσιο παραγωγής ζάχαρης στην Ελλάδα που οικοδομήθηκε το 1894 από τον τσιφλικά της περιοχής Χρηστάκη Ζωγράφο τα οποία αποτελούν αξιόλογα μνημεία βιομηχανικής κληρονομιάς.



…και μαγεμένοι από την ομορφιά τους…







…επιστρέφουμε στη βάση μας για να πούμε «Με το καλό και στην επόμενη !!!»
